สำนักงานพัฒนาชุมชนจังหวัดอุบลราชธานี :: โปรไฟล์

บล็อก

ชื่อ บล็อก : การดำเนินชีวิตเศรษฐกิจพอเพียง
เนื้อหา บล็อก :

การดำเนินชีวิตเศรษฐกิจพอเพียง

โดย นายสมเกียรติ ลาสา
หัวหน้ากลุ่มงานสารสนเทศ
นักพัฒนาชุมชนชำนาญการพิเศษ

ภาพชีวิตของนักพัฒนาของคนกรมพัฒนาชุมชน เริ่มต้นการทำงานไม่แตกต่างกันนักนั้นคือการเป็นนักพัฒนากร ลาไปทำงานในหมู่บ้าน ตำบล คลุกคลีอยู่กับพี่น้องประชาชนตามอุดมการณ์ “รักชนบท อดทน ประสานงาน” ด้วยความที่เป็นคนใหม่ไฟแรงเปรียบเสมือนผ้าขาวที่ยังไม่มีอะไรมาแปดเปื้อน ทำให้ต้องทำงานอยู่ กิน นอน ตามหลักร่วมที่ได้รับตามกรมมา ชีวิตเริ่มต้นการทำงานจึงทำให้บางคนเริ่มต้นดื่มสุรา ยาดองตามคำบอกเล่าของรุ่นพี่ๆที่บอกกันต่อมาว่า การจะเข้ากับชุมชนได้นั้นจะต้องมีการตั้งวงดื่มสุรา ทำให้พี่ๆน้องๆชาวพัฒนาชุมชนส่วนหนึ่งสุขภาพร่างกายเสื่อมโทรมหรือเสียชีวิตก่อนวัยอันควร ข้าพเจ้าก็เช่นเดียวกันได้ผ่านประสบการณ์ดังกล่าวข้างต้นมาอย่างโชกโซนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 เมื่อเริ่มทำงานใหม่ๆ ณ ดินแดนถิ่นเมืองช้าง จังหวัดสุรินทร์ด้วยอุดมการณ์อันแรงกล้า จัดเสื้อผ้าลงกระเป๋ากับมอเตอร์ไซด์คู่ชี้เข้าหมู่บ้านตั้งแต่วันจันทร์อาศัยนอนวัด ตั้งวงคลุกคลีอยู่กับผู้ใหญ่บ้าน สารวัตรกำนันจะออกมาอีกทีก็เย็นวันศุกร์ทำงานด้วยความสุข สนุกกับการทำงาน โชคดีอยู่ที่เป็นคนชอบเล่นกีฬามีเวลาก็ขยับยืดเส้นยืดสายพอได้เหงื่อ ใช้ชีวิตอยู่กับการเป็นพัฒนากรอยู่เกือบสิบปีมีทั้งสุข สนุกและก็เมาคละเคล้ากันไป
เวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงเมื่อ พ.ศ. 2540 ผู้ว่าราชการจังหวัดอุบลราชธานีมีนโยบายให้หัวหน้าส่วนราชการระดับจังหวัด นายอำเภอ หัวหน้าส่วนราชการระดับอำเภอมาเข้ารับการอบรมเศรษฐกิจพอเพียง ณ ราชธานีอโศก ขณะนั้นข้าพเจ้าเป็นพัฒนากรอำเภอสิรินธร ได้เข้าร่วมอบรมเป็นระยะเวลา 4 คืน 5 วัน ตลอดระยะเวลาของการได้เข้าร่วมกิจกรรมตามทุกขั้นตอน ตื่นฟังธรรมตั้งแต่ตี 3 รับประทานอาหารมังสวิรัติ เข้าฐานการเรียนรู้ต่างๆได้ซึมซับ รับรู้ในวิถีชีวิตของข้าราชการที่อยู่อย่างมัธยัสถ์ ประหยัด เรียบง่าย พบหน้ากันยกมือไหว้ ก็เป็นความรู้สึกที่ประทับใจ แต่ก็ยังไม่มั่นใจนักว่าจะเป็นแนวทางที่สามารถทำได้หรือไม่ แต่เมื่อจบการอบรมก็ทำให้ได้ข้อคิด จิตสำนึกตลอดทำให้ฉุกนึกคิดว่าเราจะแก้ไข เปลี่ยนแปลงอดีตอะไรได้บ้าง จึงค่อยๆทำ ค่อยๆเปลี่ยนแปลงที่ละเล็กละน้อย เริ่มต้นจากการทำตามหลัก ในการรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ต่อร่างกาย อาหารที่ไม่มีพิษภัย เหมาะกับอายุที่เพิ่มมากขึ้น
การไปรับประทานอาหารเช้าที่อุทยานบุญนิยม เป็นกิจวัตรประจำวันที่ทำมาตั้งแต่ช่วงฝึกอบรม จนกระทั่งถึงปัจจุบันเป็นประจำทุกเช้าถ้าไม่จำเป็นจริงๆก็ไม่เคยขาด กว่า 20 ปีที่ได้เรียนรู้จากการปฏิบัติจริงทำให้ได้เรียนรู้สิ่งที่มีประโยชน์มากมายวิถีชีวิตได้เกิดการเปลี่ยนแปลง เช่นการกินเหล้า ค่าใช่จ่ายที่ลงขวดเหล้าก็ลดลง โดยเฉพาะจิตสำนึกของการดำรงชีวิตที่ประหยัด เรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ รักตนเอง รักสุขภาพ ออกกำลังการเป็นประจำตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ไม่มีโรคภัยใดๆเป็นไปตามหลัก “อโรคยา ปรมาลาภา” มีความสุขตามอัตภาพ กินง่ายๆ นอนเงียบๆ ทำงานง่วนๆทำให้มีชีวิตที่พอเพียงอย่างแท้จริง ข้าพเจ้าทำงานมา 30 กว่าปี แต่เพิ่งจะซื้อรถใหม่เมื่อไม่ถึงปีมานี้เอง เพราะการที่เริ่มต้นรับประทานอาหารมังสวิรัติทุกวัน ซึ่งสอนเราตลอดเวลาว่ากินน้อย อยู่ง่ายๆใช้จ่ายไม่เกินตัว ลดภาระหนี้สินไม่ทำความเดือดร้อนให้ตนเองและผู้อื่นมีจิตใจที่เป็นบุญ ฟังธรรมะอยู่เสมอ ถือเป็นข้อคิด ข้อเตือนใจให้การดำรงชีวิตเป็นไปอย่างพอเพียง อย่างอย่างยั่งยืน
หลังจากได้เรียนรู้จากบทเรียนที่ผ่านมา ทำให้ได้ข้อคิดว่าชีวิตเราจะดีหรือชั่ว ตัวเราเป็นผู้กำหนดและไม่ยากจนเกินไปถ้าเรามีความตั้งใจจริง โดยการดูแลสุขภาพร่างการและจิตใจอยู่เสมอ การดูแลสุขภาพกายเริ่มด้วยการรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ที่เหมาะสมกับวัย ไม่เอาอบายมุขเข้าสู่ร่างกาย ออกกำลังกายเป็นประจำสม่ำเสมอพักผ่อนให้เพียงพอ ส่วนการดูแลสุขภาพจิตนั้นยึดหลักธรรมะในการดำรงชีวิตหล่อหลอมจิตใจให้ “เย็น ยิ้ม ยอม” เท่านั้นก็มีความสุขแล้วสำหรับวิถีชีวิตเศรษฐกิจพอเพียงของข้าพเจ้า
 

คำสำคัญ(Keyword):
การดำเนินชีวิตเศรษฐกิจพอเพียงหัวหน้ากลุ่มงานสารสนเทศจังหวัดอุบลราชธานี
 

ความคิดเห็นต่อบล็อกนี้

 Page [1]  

ยังไม่มีความคิดเห็นใน บล็อกนี่
 Page [1]  

กรมการพัฒนาชุมชน กระทรวงมหาดไทย
ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติฯ อาคาร B ชั้น 5 ถนนแจ้งวัฒนะ หลักสี่ กทม.10210
โทรศัพท์ 0 - 2141 -6047
© Copyright กรมการพัฒนาชุมชน. All Rights Reserved.2009 Powered By ECGATES SOLUTION